The_Indescribable_Gift predikime

Dhurata e Papërshkrueshme


Krishti është dhurata e papërshkrueshme e Perëndisë dhënë njerëzimit. Kjo është deklarata e Apostullit Pal, dhe në fakt e tërë Biblës për Krishtitn.Le të falënderojmë Perëndinë për dhuratën e tij të papershkrueshme, (2 Kor. 9:15). Është një traditë e Krishterë që të shkëmbehen dhurata për Krishtlindje, dhe sot kjo është në mendjen e shumë personave. Fëmijët mendojnë se çfarë do të marrin si dhuratë nga prindër a të afërm. Prindërit mendojnë nëse do të jenë anë gjendje që tu blejnë ndonjë dhuratë këtë Krishtlindje fëmijëve të tyre. Kur Pali shkroi këto fjalë ai po falënderonte Kishën e Korintit për dhuratat që u kishin dërguar të varfërve të Jerusalemit atë vit. Kjo temë ia pat kthyer vëmendjen Palit tek dhurata e Perëndisë për njerëzimin, Krishtin të cilin ai e quan dhurata e papërshkrueshme e Perëndisë për ne. Por çfarë e bën këtë dhuratë kaq të papërshkrueshme? Çdo gjë njerëzore është e përshkrueshme. Është hyjnia e Krishtit ajo që e bën atë të tillë.

Në fakt, shumë janë përpjekur ta përshkruajnë këtë dhuratë. Piktorët e Rilindje janë munduar të bëjnë këtë, dhe në mënd më vijnë veçanërisht Madona e Rafaelit apo Lindja sipas Fra Filipo Lippit. Por piktorët e kuptonin që veprat e tyre nuk arrinin ta përshkruanit plotësisht këtë dhuratë dhe prandaj vazhduan që të pikturonin dhe prodhonin kryevepra. Muzikantët janë përpjekur të përshkruajnë dhuratën e Perëndisë në Krishtin. Messiah e Geroge Frederick Handdel me të lavdishmin “Kori Hallelujah”, apo Johan Sebastian Bahu me Oratorion e Krishtlindjes përpiqet të bëjë të njëjtën gjë. Janë kryevepra të muzikës e megjithatë nuk arrijnë të përshkruajnë plotësisht dhuratën e Perëndisë që është Krishti. Sado madhështorë të jenë ato as nuk i afrohen korit të engjëjve mbi fushat e Betlehemit apo korit të engjëjve që lexojmë tek Libri i Zbulesës, “Atij që rri ulur mbi fron dhe Qengjit i qofshin bekimi, nderi, lavdia dhe forca në shekuj të shekujve,” (Zbulesa 5:13). Por përse është kjo dhuratë kaq e papërshkrueshme?

Perëndia-Njeri

Së pari, për shkak të vetë natyrës së saj. Dhurata është Krishti, dhe të përshkruash atë është të përshkruash se kush është ai dhe se çfarë ka bërë ai për ne. Së pari, Krishti është një me Atin, personi i i Dytë i Trinisë, i trupëzuar, Perëndi prej Perëndia. Kjo automatikisht e bën të papërshkrueshëm siç duhet pasi nuk ka fund përshkrimi i Perëndisë së pafundmë në madhështinë, fuqinë, njohjen, shenjtërinë, dashurinë, forcën e mëshirën e Tij. A mund të shpjegojmë ne se çdo të thotë të jesh vetë-ekzistues që nga përjetësia, pa fillim e pa fund? A mund të shpjegojmë ne se çdo të thotë që Perëndia është frymë, i pafund, i përjetshëm e i pandryshueshëm? Kur Moisiu e pyeti Perëndisë se me çfarë emri duhet t’ia bënte të njohur Perëndinë popullit të Izraelit, Perëndia u përgjigj, Jehovah “Unë Jam Ai Që Jam,” (Eksodi 3:14). Përshkrimi i Krishtit bëhet akoma edhe më i vështire kur shikohet në kontekstin e Trinisë dhe të marrëdhënies që këta tre persona kanë ndërmjet tyre.

Hiri Sovran

Së dyti, kjo dhuratë është e papërshkrueshme edhe për shkak të hirit me anë të së cilës na është dhënë. Shumica e dhuratave që njerëzit shkëmbejnë me njëri-tjetrin nuk kanë të bëjnë më hirin por me detyrën, obligimin apo borxhin. Por Perëndia nuk është anëtar i racës njerëzore. Raca jonë është në armiqësi me Perëndinë. Ne jemi armiqtë e tij, bijtë plëngprishës të bekimeve të tij, madje edhe të këtij universi. Pali tha “Por Perëndia e tregon dashurinë e tij ndaj nesh në atë që, kur ende ishim mëkatarë, Krishti vdiq për ne,” (Rom. 5:8).

Dhuratë Jetëndryshuese

Së treti, dhurata e Perëndisë që është Krishti, është e papërshkrueshme për ne për shkak të efekteve që kjo dhuratë prodhon në ne dhe që është e pamatshme nga qeniet njerëzore. Kjo dhuratë realizon gjithçka në ata që e besojnë Perëndinë në Krishtin. Mund të theksojmë për momentin shtatë efekte:

Si efekt i parë, Krishti sjell faljen e mëkateve dhe paqe me Perëndinë në përputhje me hirin e pasur të Perëndisë. Ne jemi vërtetë në rebelin ndaj Perëndisë, e megjithatë Perëndia na ka dashur ndërsa ne ishim ende armiq të tij. Por Ai nuk mjaftohet me kaq. Ai na i fal mëkatet përmes sakrificës së Krishtit. Më këtë kuptojnë heqjen e mëkatit dhe fajit të mëkatit. Në fakt Bibla flet për hedhje “në fund të detit tërë mëkatet tona,” (Mikea 7:19). Perëndia thotë “I fshiva shkeljet e tua si një re e dendur, dhe mëkatet e tua si një mjegullinë; kthehu tek unë, sepse unë të kam çliruar,” (Isaiah 44:22). Davidi shkroi “Sa larg është lindja nga perëndimi, aq shumë ai ka larguar nga ne fajet tona” (Psa. 103:12). Ndarsa Apostulli i Krishti shton “Dhe nuk do t’i kujtoj më mëkatet e tyre dhe paudhësitë e tyre,” (Heb. 10:17).

Si efekt i dytë, besimtari në Krisht, është i shfajësuar përpara tribunalit të Perëndisës. Falja është një veprim që heq, ajo harron të kaluarën. Shfajësimi nga Perëndia është një akt pozitiv, ajo na sjell në një status të ri përpara Perëndisë, një status që ne nuk e kishim më parë dhe as nuk mund ta arrinim nga vetja jonë. Bibla flet për besimtarin si i veshur me drejtësinë e Krishtit. Përpara ne ishim të veshur me leckat e vetë-drejtësisë sonë që konsiderohen, në rastin më të mirë të tyre, të qelbura për hundën dhe standardin e shenjtërisë së Perëndisë. Shfajësimi i hedh ato tek këmbët e Kryqit të Krishtit dhe na vesh mantelin e drejtësisë së tij, me anë të së cilit dalim përpara Perëndisë të pranuar.

Si efekt i tretë, dhurata e Perëndisë, Krishti na adopton në familjen e Perëndisë. Më parë ne ishim të ndarë nga Krishti, të përjashtuar nga qytetaria e Izraelit shpirtëror dhe të huaj ndaj besëlidhjes dhe premtimeve të saj (Efe. 2:12). Por tani, “Shikoni ç’dashuri të madhe na dha Ati, që të quhemi bij të Perëndisë. Prandaj bota nuk na njeh, sepse nuk e ka njohur atë” (1 Gjonit 3:1). Si fëmijët e tij, ne sot kemi privilegjin e futjes në prezencën e Perëndisë në çdo kohë dhe për çdo gjë sepse dimë se na do me një dashuri Atërore hyjnore, dhe tërë kërkesat tonë merren e plotësohen sipas urtësisë dhe njohjes së tij të përsosur për ne.

Efekti i katërt, si fëmijë të Perëndisë ne jemi edhe trashëgimtarë të Tij. Pali shkroi “Dhe nëse jemi bij, jemi dhe trashëgimtarë, trashëgimtarë të Perëndisë dhe bashkëtrashëgimtarë të Krishtit, nëse vuajmë me të dhe lëvdohemi me të” (Rom. 8:17).  Ne posedojmë gjithçka së bashku me Krishtin. Gjithçka? Kjo është sigurisht një gjë e pakuptueshme pklotësisht dhe sigurisht edhe e papërshkrueshme për ne sot.

Efekti i pestë, ne kemi dhuratën e Frymës së Shenjtë që na bashkon e njëson me Krishtin, dhe në fakt na bën ne si komunitet zgjatim të trupit të tij. Trupat tanë, ne si bashkësi jemi tempuj të Perëndisë i cili banon në ne.

Efekti i gjashtë, ne kemi paqen hyjnore që tejkalon çdo situatë dhe që është përtej përshkrimit njerëzor. Prandaj Pali shkruan “Dhe paqja e Perëndisë, që ia tejkalon çdo njohuri, do të ruajë zemrat tuaja dhe mendjet tuaja në Krishtin Jezus” (Fil 4:7).

Reagimi Ynë Praktik

Por vini re të dashur në Krishtin, Pali tha “Le të falënderojmë Perëndinë për dhuratën e tij të pa-shpjegueshme,” (2 Kor. 9:15). Fakti që është e pashpjegueshme plotësisht nuk do të thotë që duhet të jetë e papërçueshme apo e pathënë, apo e papërdorshme. Çfarë duhet të bëjmë me këtë mesazh?

Së pari duhet të falënderojmë Perëndinë. A e keni falënderuar Perëndinë për dhuratën e shpëtimit? A e keni falënderuar Perëndinë ndonjëherë në jetën tuaj për ndonjë gjë? Në këtë periudhe festash të fundvitit ne falënderojmë e falënderohemi mjaft herë. Por nëse dhurata e Perëndisë është kaq madhështore, kaq e mrekullueshme, kaq e papërshkrueshme, atëherë ne vërtetë duhet “të falënderojmë Perëndinë për dhuratën e tij.”

Por të mos harrojmë se falënderimet më të mira nuk janë vetëm me fjalë por me vepra ungjillore. Cilat janë këto?

Nëse nuk i ke besuar ende Krishtit, nëse nuk ke shkuar tek ai me pendime për mëkatet e tua, me besim në dashurinë dhe plotësinë e tij për të të pastruar e pajtuar me Perëndinë, sot është dita për të bërë këtë gjë. Nëse nuk ke shkuar tek ai si Shpëtimtari yt, dhe ta adhurosh atë siç bënë barinjtë e dijetarët para 20 shekujve, sot është dita që të bësh këtë gjë. Bëhu i Krishtit dhe bëje atë tëndin. Kapu pas tij me anë të krahëve të besimit dhe pendimit, përmes lutjes e përkushtimit.

Nëse i përket tashmë Atij, shprehe mirënjohjen tënde përmes shërbimit. Ti ke se çfarë të ndash me të tjerët. Shtrihu drejt tyre në emër të Krishtit. Le të jetë dhurata e dashurisë së Perëndisë për ty modeli i dhuratës tënde të dashurisë për të tjerët.

Së fundi, mos harro se ke jo vetëm obligimin për ti folur Perëndisë për dhuratën e tij, por edhe për ti folur të tjerëve për këtë Krisht. Vini re që në historinë e Krishtlindjes, kushdo që morri mesazhin e saj, e ndau apo ia përçoi atë edhe të tjerëve. Dijetarët nga lindja thanë “Ku është mbreti i Judenjve, që ka lindur? Sepse pamë yllin e tij në Lindje dhe erdhëm për ta adhuruar” (Mateu 2:2). Ndërsa barinjtë “mbasi e panë, përhapën ato që u ishte thënë për atë fëmijë,” (Luka 2:17). Simeoni lavdëri Perëndinë (Luka 2:28). Ana profetesha “lavdëroi Zotin dhe u fliste për këtë fëmijë të gjithë atyre që prisnin çlirimin në Jeruzalem,”  (Luka 2:38). Kjo e fundit është kombinimi i duhur i gjërave, falënderimi ndaj Perëndisë dhe dëshmia ndaj të tjerëve. Perëndia rifreskoftë zemrat dhe besimin tonë këtë Krishtlindje në këtë dhuratë, Krishtin Zotitn tonë. AMEN.